Op de koffie bij Mevrouw Weeterings

Peter: We zijn vandaag voor op de koffie bij in Waspik. Ik ben op bezoek bij de familie Weeterings. Mevrouw Weeterings is thuis en is nu lekker met koffie bezig. Mevrouw Weeterings, hoe lang huurt u al van Casade?

Mevrouw Weeterings: Even kijken, dus afgelopen mei 2026 was het 20 jaar.

Peter: 20 jaar alweer. En bevalt de woning?

Mevrouw Weeterings: De woning bevalt me goed. De woning bevalt me heel goed.

Peter: Hoe bent u tot deze woning gekomen?

Mevrouw Weeterings:  Ja, dat is eigenlijk best wel een beetje een lang verhaal. Dus hoe moet ik dat kort houden? Ik zal het proberen. We hadden een eigen woning in Waspik. En daar hadden we weinig tuin. En dit, het was nog in de tijd van de Maasroute. Er kwam toen zo’n mooi advertentietje in te staan. En ik heb dat toen ingevuld vanwege dat hier in de Julianestraat, dat we hier prachtige grote tuinen hebben. Maar ja, met in het achterhoofd van nou, we krijgen dat huis toch niet. Maar ik dacht, wie niet waagt die niet wint. En ik kende het huis vanwege dat daar kennissen van mij in woonden. Dus ja, zodoende heb ik die bon ingevuld. Binnen een week of anderhalf later kregen we te horen dat we de woning toegewezen kregen. Maar, dat was wel een puntje, want hoe moesten we toen beslissen binnen drie dagen of we dat deden ja of nee. Dus dan moet er wel een huis verkocht worden.

Peter: Ja, oké. Maar is dat allemaal soepel gegaan met Casade?

Mevrouw Weeterings: Zij is heel soepel gegaan. En ik zal u zeggen, in die tijd, ik heb nu minder te maken met Casade eerlijk gezegd, Maar in die tijd toen ik hier ging huren, hebben ze ons ook bijzonder goed geholpen. Met bijvoorbeeld de keuken en zo. Want dan moest je wel dingen, het huis is al van 1955, als ik het goed heb, Waar wij nu wonen. En ja, een beetje authentiek. En ja, Casade heeft met ons meegedacht van hoe kan we het een beetje moderner maken. En dat is ja buitengewoon gelukt en totaal geen moeite gehad met Casade. Maar toen zat Casade nog wel enkel en alleen in Waspik. En nu is dIe groot.

Peter: Toen heette het waarschijnlijk nog geen Casade. Of was het toen nog Slagenland?

Mevrouw Weeterings: Slageland, volgens mij. En de heer Jos Krols… die heeft eigenlijk, ook met ons de boel, rondgekeken en gedaan. En gezegd, nou oké, dat kunnen we aanpassen en dat kunnen we aanpassen. Ik moet zeggen, ik hoor niet heel erg. Maar we zijn Verhuisd vanwege de tijd.

Peter: Oké. Even ander iets. Kent u, De Huurders Belangenvereniging?

Mevrouw Weeterings: Nou, kennen is een groot woord. Maar dat is volgens mij Samen Sterk. En daar krijgen we inderdaad wel eens in de zoveel tijd een blad van. Lees ik altijd wel. En ja, kennen is een groot woord. Ik ben er nog niet echt mee in aanraak geweest. Ik heb ze eerlijk gezegd niet echt ooit nodig gehad.

Peter:  Maar Wat denkt u dat zo’n huurdersbelangenvereniging doen?

Mevrouw Weeterings:  Nou, volgens mij een huurdersbelang, het woord zegt het al, die komt voor de belangen van de huurders. En ik denk dus, als er problemen zijn, of er worden veranderingen gedaan en zo, Dat de huurdersbelangen zich daar op stort en zegt van, “Wacht even, Zo willen we het allemaal niet hebben, of zo doen we het niet.”  Want de huurders hebben ook een belang, en niet alleen de woningcorporaties. Ik denk dat dat idee is van Samen Sterk, zo’n beetje.

Peter: Ja, nou, u zit aardig goed in de richting. Oké. Nou weet ik, en dat weet u ook, dat in Waspik een nieuw stukje aangekocht wordt en dat de Oranjehoek heet. Dat is dan de Irenestraat, Bernhardstraat. Bent u daarover ingelicht?

Mevrouw Weeterings: Ja, Daar zijn wij inderdaad over ingelicht, zeer zeker. En die heet ook inderdaad de Oranje Hoek. En daar hebben we verschillende keren een nieuw brief van gekregen. Dat was zelfs nog in juli 25. Ik heb hem hier voor me liggen. Maar ja, je krijgt een brief en dat gaat er gebeuren. En dat is het eigenlijk, zo’n beetje.

Peter: En denkt u dat daar de huurdersvereniging ook inbreng in heeft gehad?

Mevrouw Weeterings: Nou, dat durf ik eerlijk gezegd helemaal niet te zeggen. Maar wij zelf persoonlijk, wij krijgen regelmatig een brief. En dat is al begonnen in 24. Oh, in 23 zelfs. In 2023 hebben ze besloten dat ze dat zouden gaan doen. En toen is het weer veranderd en toen is er weer vertraging opgelopen. Maar ja, ingelicht zijn we dus wel.

Peter: Oké, weer een andere vraag. Kent u de SHC?

Mevrouw Weeterings: Nee. Niet SHC… Nee, zegt me niks.

Peter: Nou, Dat zal ik even uitleggen. SHC is het overkoepelend orgaan van de huurdersverenigingen die bij Casade aangesloten zijn.

Mevrouw Weeterings: Oh, het Rayon.

Peter: Ja, het Rayon. Het is dan ook Samenwerkende Huurdersbelangenverenigingen van Casade.

Mevrouw Weeterings: Oké, ken ik niet.

Peter: Nee, maar daar hoor je ook bijna niks aan. Als huurder niet, want de Samen Sterk in Waspik zit daarbij aangesloten. Daar zitten ook mensen in dat bestuur. Want die gaan daar. Want SHC is de enige vertegenwoordiger van de huurders waar Casade zaken mee doet. Die doet dus geen zaken met Samen Sterk afzonderlijk.

Mevrouw Weeterings: Nee, met de SHC. Oké. Maar Daar komt omdat die het hele rayon vertegenwoordigt.

Peter: Ja. Dat is één geheel. En Samen Sterk is daarbij aangesloten. Dus klachten gaan via de SHC. En dat geldt ook voor de huurdersbelangenverenigingen van Dongen, Loon op Zand en Waalwijk. De SHC stuurt dan de klacht naar Samen Sterk en

Mevrouw Weeterings: En die gaat dan aan het werk voor de huurders?

Peter: En die hebben verschillende werkgroepen voor allerlei onderwerpen  zoals vastgoed of tuinonderhoud bijvoorbeeld. En die werkgroepen worden door Samen Sterk en de andere huurdersbelangenverenigingen “bemand”. En die werkgroepen bespreken dan de “problemen” die er zijn en proberen daar een oplossing voor aan te dragen. In iedere werkgroep zit altijd één persoon van iedere huurdersbelangenvereniging. Dat noemen we de “lokale verankering”. Dat de huurders in alle deelnemende gemeente vertegenwoordigd worden.  Maar zou u eventueel tijdelijk in zo’n werkgroepje gaan zitten. Om mee te kunnen praten. Denk daaraan. Zou dat eventueel uw interesse kunnen wekken?

Mevrouw Weeterings: Nou, nu niet meer. En dat is heel simpel de reden. We zijn 75. En hier zijn betere, nou betere niet, maar hier zijn jeugdige huurders. En ik vind die kunnen dan daar beter in gaan zitten dan wij. Want wij hebben niet zoveel eisen meer. En wij hebben ook andere eisen als de jeugd. Dus dan denk ik dat hij wel beter weggelegd is voor de jeugd om in zo’n soort werkgroepje te gaan zitten. Want ik heb misschien, ik hoop nog twintig jaar en die hebben nog wel veertig, vijftig jaar. Dus ik gun het hun eerder om voor de eigen huurwoningen op te komen dan ons. Want het is zelfs zo, als wij er niet meer zijn, dan worden deze zelfs gewoon verkocht. En dan is het gedaan met deze woningen. Dus ik laat daarover aan de jongere generatie.

Peter: Nou mevrouw, ik ben blij dat ik bij u op een koffie heb mogen komen.

Mevrouw Weeterings: Hoe was de koffie trouwens?

Peter: Ja, die was heel lekker.

Mevrouw Weeterings: Volgende keer dan ga ik het gebak halen. Want ik vind het wel leuk als er iemand van Casade langskomt.

Peter: Ja, maar ik ben niet van Casade.

Mevrouw Weeterings: O nee, Dat is waar. Je bent van Samen Sterk.

Peter: Heel veel mensen vergissen zich daarmee.

Mevrouw Weeterings: Nou, ik vergis me niet, maar ik leg het altijd samen. Samen Sterk en Casade, dat werkt met elkaar. Dus het hoort ook bij elkaar. Moet ik zo niet zien, volgens Samen Sterk, dat snap ik ook. Maar in mijn gedachten zitten… De papieren zitten ook altijd bij elkaar. Samen Sterk en Casade, dat gaat allemaal in één boekje.

Peter: Nou, Ik wil u hartelijk danken voor het gesprek.

Mevrouw Weeterings: Dank u wel, Meneer Bosmans.