Op de koffie bij Bertus Kemmeren – Aflevering 3

Op de koffie bij… – No. 3 – Bertus Kemmeren

René: Mijn naam is René Molenschot van de SHC. Ik ben bij Bertus Kemmeren op bezoek voor een lekker bakje koffie. Bertus, kun je jezelf even voorstellen?

Bertus: Ik ben Bertus Kemmeren. Ik woon al meer dan 87 jaar in de gemeente Loon op Zand. Ik ben hier geboren en getogen. Ik ben geboren in Antoniusstraat en ik heb gewoond in de Zwinsstraat. Daarna ben ik naar hier verhuisd voor mijn vrouw, die was een beetje moeilijk ter been.. En bevalt me onnoemelijk goed. En sinds 2018 heb ik een huurhuis dat ik huur van Casade waar ik heel goed over te spreken ben.

René: Heeft u de buurt en de gemeente in de loop van de jaren zien veranderen?

Bertus: Er is heel veel veranderd. Alles, de gemeenteraad, alles. Alles is anders. Vroeger was het gemoedelijker, was het allemaal persoonlijker en nou is alles met de computer. Ondanks dat ben ik ook goed bijgegroeid met de computer, dus alles met de computer. Ik heb vijftig jaar lesgegeven en vroeger moest je alles met de typemachine doen nu met de computer, dus dat is ideaal.

René: Wat heeft u niet allemaal gedaan?

Bertus: Ik heb onnoemelijk veel gedaan. Ik ben vijftig jaar judoleraar, ik ben gymleraar, ik ben scheidsrechter, als langste van Nederland. Ik ben nog coördinator van de scheidsrechters. Ik doe nog hand en spandiensten bij de Rode Loper. Ik zit nog in de  EHBO Ik doe nog mee, ik heb altijd met Efteling gewerkt, 45 jaar. Eerst 25 jaar als bedrijfsleider en toen 20 jaar als uitleg voor de museum. Suppoost voor het museum. Dus.

René: Prachtig kleurrijk leven. En zeker niet achter de geraniums.

Bertus: Nee. Ik heb drie keer in Japan gezeten. Twee keer bij Anton Geesink. Dus ik heb een beetje zowat de halve wereld rondgezworven. Ik heb in Moskou gezeten. Ik heb in Brazilië gezeten. Overal en allemaal voor de judo.

René: Inderdaad. Dat is een hele.. 87 jaar is natuurlijk een prachtige leeftijd. En op deze manier nog kunnen functioneren.

Bertus: Zeker. In  het hoofd is nog steeds goed. Lichamelijk wat iets minder. Maar ja,  dat is normaal, he? Ik heb altijd gezegd: “Ik ben een oldtimer. Van buiten ziet er niks en van binnen is alles kapot.” Ik ben wel aan het afbouwen. Ik ben overal zelf gestopt. Ik ben nooit weggestuurd of zo. En ik doe vrijwilligerswerk bij de Vossenberg. Dan ga ik die oudjes (!) zondags naar de kerk brengen als ik niet hoef te scheidsrechteren.

René: Hoe ervaart u het wonen van bij Casade?

Bertus: Fantastisch. Fantastisch. Ik heb het heel goed naar de zin.  En mijn vrouw ook, had het ook heel er goed naar de zin.  Ik heb heel veel vrijheid.  Ik had er niet naartoe gegaan, maar den hond mocht ook mee. Ik heb een heerlijke tuin. Ik ben helemaal zelfstandig. die een senior wil hebben. Ze hebben zes huizen die een senior wil hebben. Dat is boven en onder. En boven heb ik een kantoor en heb ik een washok. En dus, nee, ik ben goed tevreden.

René: Ben je tevreden over het onderhoud en de service van Casade?

Bertus: Ik heb heel veel contacten met Jurgen en ook met Casade. Altijd heel vriendelijk. Daar geef ik ook een goed rapport aan. Ze krijgen allemaal een 8 en een 9. Ik ben ook examinator geweest, ik begin niet met  tienen te gooien. Altijd 8 of 9 is ook goed.

René: Dat is fijn om te horen. En dan komt nu naar de vraag van hoort u zich gehoord als huurder?

Bertus: Ja!  Ik word gehoord. Maar het ligt misschien aan mens zelf als ze zich niet gehoord voelen of het ligt ook aan de vraagstelling.  Wat wens je en wat eis je? Toch? Ik ben niet veel eisend, maar er moet gedaan worden wat gedaan moet worden. En dat doen ze. Ik ben gelukkig aanspreekpunt voor de Geert de Nijshof bij Casade.

René: Is er een bewonerscommissie bij de Gerard de Nijshof?

Bertus: Daar is een bewonerscommissie. Dat is een vereniging. En daar heb ik goede contacten mee. En die spreek ik ook af en toe aan. Als er problemen zijn, geef het even door.

René: Zouden er nog verbeteringen zijn, speciaal voor senioren?

Bertus: Nou, ik denk dat het ideaal zou zijn dat je moet evalueren. Dat je bijvoorbeeld één keer per jaar dat er iemand van Casade komt. Zo wat willen jullie nou eigenlijk? Waar lopen jullie tegenaan? Wat kan wel en wat kan niet. Ik heb ook een cursus gevolgd van weerbaarheid. Weerbaarheid betekent, je moet mensen proberen neer te zetten waar ze vrij weg kunnen.

En dat hebben ze ook bij de VNG aangegeven, probeer zo veel mogelijk mensen die hulpbehoevend zijn onder (woningen op de begane grond) neer te zetten, dan is het makkelijker om te vluchten. Want als je boven zit, vluchten kan niet meer, als je met een rolstoel zit. En dat is, daar hebben ze geen erg in, maar ik wel. En daarom zit ik overal bij. Ik zit ook bij alle gesprekken bij.

Hoe ver zijn jullie  in de gemeente, hoe ver zijn jullie al? Wij zijn al helemaal niet zo ver, want ik heb ook met Davy afgesproken, Davy,  de burgemeester, dat hij zo snel mogelijk actie moet ondernemen, ik noem maar iets. Als nou hier iets gebeurt, bij de Gerard de Nijshof, dan zou het zijn dat je op papier moet zetten dat mensen naar de Rooie Lopen kunnen, voor de veiligheid. En voor de Rode Loper ook, hier (Gerard de Nijshof) naar toe kunnen. Kijk. Dat moet geregeld worden van tevoren Dat kan je niet nadien regelen. Dat moet een beetje op papier staan. En dat moet je met mensen overleggen. “Jongens, als er calamiteiten zijn, dan moeten jullie ruimte beschikbaar stellen. Dat zijn van die dingen daar loop je dan tegenaan, maar dat kan allemaal geregeld worden. Maar dat moet op tijd geregeld worden. Vooral in deze tijd. En je leest af en toe dat ze een week zonder lift zitten, en dan moeten ze van boven naar beneden schouwen, nou dat is niet niks. En waarom zetten ze ze dan niet onder neer, toch?

René: Hoe bedoel je?

Bertus: Diegenen die met een rolstoel zitten, zie je iemand van onder naar boven gemoeten.

René: Onder gehuisvest, als het ware.

Bertus: Dan zit je in de boot als er iets gebeurt.

René: Dan kan je weg. De lift valt uit. Bij brand eventueel. Dan ben je even opgehouden.

Bertus: Landelijk doen zij dit al wel, maar daar zijn wij nog niet aan toe. Omdat, ja goed, omdat wij daar nog niet zo mee bezig zijn. Maar we moeten er wel mee bezig zijn. Vooral in deze tijd want je ziet regelmatig dat er liften uitvallen, overal.

René: Ik heb dit opgeschreven, Bertus. We zitten natuurlijk ook bij de prestatieafspraken met de gemeente en ook met Casade. Die zijn bijna weer rond voor dit jaar. Dat zijn iedere keer weer aanvullingen en aanpassingen. Alleen, dit heb ik nog niet tegengekomen met de prestatieafspraken. Dus daar ga ik nog eventjes een punt van maken.

René: Dit is misschien een rare vraag. Hoe belangrijk zijn buren en sociale contacten voor jou?

Bertus: Ze zijn het belangrijkste van allemaal. Dan hoor je elkaar en je kan elkaar ondersteunen.

René: Heb je een bijzondere herinnering aan de buurt of aan de gemeente Loon op Zand die je graag wil delen? Een mooie of slechte herinneringen voor u. U hebt zo’n mooie en bloemrijk leven en nog steeds dat er duizenden herinneringen zijn natuurlijk maar misschien iets leuks dat er uitspringt voor u dat had ik niet willen missen.

Bertus: Klopt, ik heb veel herinneringen, maar de tijd is heel anders, ik weet,  ik heb nog de tijd meegemaakt dat de wethouder de woningen mocht verhuren, dat was ideaal. Maar ja, ik zeg maar zo: Het leven wordt anders en dan moet je meegroeien. En als je niet meegroeit, dan ga je achteruit. En dan heb je negatieve ervaringen en ik ben gelukkig meegegroeid. Ik ben onnoemelijk leergierig. Ik krijg ook elke dag, of elke week of elke maand krijg ik iemand met vragen overe computer, en dan tussentijds schrijf ik de vragen op die ik moet hebben, nou en dan komt hij en dan gaat hij naar ons dat uitleggen. Dus ik ben to the point.

René: Hebt u eventueel nog een boodschap die u mee wilt geven aan Casade?

Bertus: Ik zeg al, het belangrijkste is contacten. Dat is het belangrijkste van allemaal. Dus je moet niet boven de mensen staan. Ik weet niet of het mooiste woord is: “betrokken en dichtbij”. Dan moet je proberen te handhaven en dan minimaal één keer per jaar even contact maken en niet alles beloven, maar gewoon kijken wat je kan doen. Ik heb daar nooit niks beloofd. Ik heb altijd gezegd: “ik ga even kijken wat ik kan doen.” En als je iets belooft bij iemand, dan zit je er vast. Kijk er hier zijn mensen bij, die zijn er onnoemelijk kortzichtig, want die willen vandaag de vraag stellen en morgen antwoord.

Maar dat gaat niet. Ik heb namelijk ook gezorgd voor kerstverlichting. Dat heeft een maand geduurd. Van mij mag het een maand duren. Ik weet hoe het werkt. En je moet openstaan voor suggesties. Maar je moet ook als het niet gaat, moet je het ook eerlijk zeggen. En als het niet gaat zeg dan welk tijdbestek het eventueel wel gaat. En dan moet je altijd de ruimte tijd nemen. Maar je moet ook terugkoppelen als het op dat moment niet gaat waarom het niet gaat. Daar hebben ze begrip voor. Maar ja, klachten heb je altijd. Maar dan moet boven staan. Ik kijk altijd als 80% tevreden is, die 20% die neem ik voor lief.

René: Zijn de bewoners bijvoorbeeld hier bij het Gerard de Nijshof  ook bekend met het feit dat er een fonds is bij Casade die de dingen ondersteunt, financieel?

Bertus: Nee. Maar dat in nou ideaal als je nou een keer een uitnodiging hebt en je doet het in Rode Loper, dat kan ik ook regelen, ik heb daar een sleutel van. En als je zegt: “Ik wil het een keer daar doen, dan kan je kijken of er ruimte vrij is en dan daar krijg je koffie en heel de rotzooi En dat kan ik mooi naar voren brengen. Dat zijn dingen die ze willen horen. Ik denk dat ze al een bijdrage krijgen voor de Burendag.

René: Maar er is een algemeen bijdrage, vooral voor appartementencomplexen, en voor de bonuscommissies en de mensen die daar binnen iets organiseren. Je kunt bij Angela van Bavel  aanvragen. En door de regel is er, dat zie je bij het Gerard de  Nijshof, een vergoeding van 7,5 euro per appartement. Per jaar. Ja. Maar ook voor de bewonerscommissies zijn er vergoedingen voor eventueel printjes die ze moeten doen of dingen die je aan moet schaffen en dat soort dingen. Daar zijn ook regelingen voor.  Wij maken er bij Rosa de Lima gebruik van. Maar we zullen dit even afsluiten. Dan kunnen we even een verder kletsen, als we nog tijd hebben.

René: Bedankt Bertus voor dit fijne interview en het is we. duidelijk dat u een heel goed en rijk leven hebt gehad en nog steeds hebt en met uw toestemming gaan wij deze mooi letterlijk op de website zetten en dan sturen we het u toe.

Mocht u nou zelf een keer in gesprek willen gaan met ons laat het ons dan weten. Neem contact met ons op via de contactpagina.

Of geef iemand anders op voor een interview in “Op de koffie bij….”. Wij horen heel graag van u.

Bekijk ook eens onze Facebookpagina